Ankara’da özel bir şirkette iş makinesi operatörü olarak çalışırken Kızılay’da darbe girişimi gecesi şehit düşen Fuat Bozkurt’un babası Hasan ve annesi Sebahat Bozkurt’u evlerinde ziyaret etti. Ziyarette Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Çakır, AK Parti İl Başkanı Hakan Kahtalı, AK Parti İl Kadın Kolları Başkanı Aynur Oğuzhan ile parti yöneticileri de katıldı.

Vatanın şehitler sayesinde ayakta durduğunu ifade eden Çalık,  devletin ve milletin her zaman şehitlerin arkasında olacağını belirtti. Çalık, hain darbe girişiminin birinci yılında şehit yakınlarının Ankara’da düzenlenen programa katıldığını anımsatarak,  şehit yakınlarının hepsinin bir tevazu içerisinde olduğunu kaydetti.

Anne Sebahat Bozkurt ise  “Ya hain olsaydı. Ben çok şükrediyorum, şehit verdim” dedi.

Çalık ve beraberindeki heyet, Bozkurt ailesiyle bir süre oturup, sohbet etti. İHA

İlçemizin kültürel varlıklarının, endemik ürünlerinin, yemek kültürünün, özel ve güzel doğal zenginliklerinin tanıtılması için bundan iyi fırsat olmaz. Sadece tanıtılmasıyla kalmayıp belgelenmesi ve bir arşiv oluşturulması da sağlanırsa en güzel sonuçlardan biri alınmış olacak.

Bence bu etkinliği iki ayrı şekilde değerlendirmek gerek.

Birincisi; bu etkinliğin ilçeye yararlı olacağına Arapgir halkının inanmış olması. Kaymakamıyla, Belediye Başkanıyla, esnafıyla, Sivil Toplum Kuruluşlarıyla, basınıyla, vatandaşlarıyla sahip çıkması, desteklemesi ve bu sınavın başarılı bir şekilde geçilmesi için herkesin elini taşın altına koyması… Çünkü bakıyoruz bu birliktelik güzel sonuçların alınmasını müjdeleyecek nitelikte. Herkes temsil ettiği kurumun imkânlarını azami ölçüde seferber edip büyük fedakârlıklar gösteriyor. Etkinlik öncesindeki hazırlık aşamasında gerçekleşen toplantılarda bunu görmek ve yaşamak bir Arapgirli olarak bana gurur verdi.

İkincisi ise; uluslarası bir etkinlikte Arapgir’de buluşup bu ilçenin güzelliklerini belgeleyecek sanatçı ve sanatçı adaylarının tespit edeceği görüntüler Arapgir’in arşivini oluşturacak. Sadece arşiv oluşturmakla da kalmayıp Arapgir’in tanıtımına katkı sağlayacak.

Şu bir gerçek ki; yazılıp çizilenlerden çok görüntüler daha etkili oluyor. O yüzden elde edilecek görüntüler bir bir seçilerek sergilenirse, gerek yazılı ve görüntülü basın aracılığı ile, gerekse oluşturulacak tablo ve kitaplarla daha çok insana ulaştırılırsa ilçemizin bu değerleri tanıtılmış olacak.

Etkinlikler sonrasında bu konuda da çalışmalar yapılıp sergilerle, yayınlarla Arapgir’in bu değerlerinin tanıtımına hazır olmalıyız. Bu konuda başta STK’lar olmak üzere herkese görev düşüyor. Bu görevden de kimsenin kaçacağını ben şahsen düşünmüyorum.

Fotokomp şimdiden hayırlı ve uğurlu olsun.

Su kaynakları bakımından Arapgir şanslı diye biliyoruz. Ama gelin görün ki, bu şans mı şanssızlık mı anlamakta zorlanmaya başladık. Göldağı diye anılan bir dağımızın her tarafından su çıkıyor. Etrafında çayırlıklar, bahçeler bu sularla sulanıyor. Şehrin içme ve sulama suyu ihtiyacı da bu dağdan ve etrafındaki arazilerden gelen sularla karşılanıyor. Bütün bu imkanlara rağmen Arapgir’de şu kış mevsiminde içme suyu kesintisi yapılıyor!…

Bu durum, yani kış mevsiminde Arapgir’de su kesintisi yapılması “ARAPGİR TARİHİNDE BİR İLK”.

Bunu, Arapgir’i az bir şey tanıyanlara söylediğimizde inanmıyorlar. “Arapgir’de böyle bir kesinti olamaz” diyorlar. Hele hele kış mevsiminde böyle bir kesintiye anlam veremiyorlar. Zaten hiç kimse bu kesintiye bir anlam veremiyor ki…

Yaz mevsiminde nüfus 40 binlere ulaştığında, bahçe ve bostanların da su ihtiyacı karşılandığında sıkıntı anlatılabilir. Ama şu kış günlerinde 6 bin nüfusa bile yetmeyen bir sudan bahsediyorsak bu Arapgir’e hiç yakışmayan tablodur.

Bunun cevabını, bu işin muhatabı olan Malatya Su ve Kanalizasyon İdaresi (MASKİ) vermelidir. Daha açık bir ifadeyle vermek zorundadır.

Düşünün ki, bahçe ve bostanlar sulanmıyor… Gurbetten gelenler değil, gurbete gidenler var… Bu yüzden nüfus 6-7 kat oranında düşmüş… Su kullanım ihtiyacı yaz mevsimi kadar aşırı değil…

Öyleyse bu kış gününde nedir sıkıntının sebebi?

Halbuki, Büyükşehir olmadan önce böyle bir sıkıntı yoktu. Yaz mevsiminde lokal kesintiler oluyordu. İlerleyen yıllarda isale hatları yenilendi, yeni su kaynakları ilave edildi. Arapgir’in gelecek 50 yıllık su sorunu kalmadığı yönünde yetkililerce açıklamalarda bulunuldu. Arapgir halkı umutlandı, “artık su sıkıntısı endişesini kafamızdan silip attık” diye düşündü.

Peki ne değişti de bu sıkıntıları halen yaşar olduk?

Onlarca yıldır kesinti yüzü görmeyen mahallelerde su kesintisi yapılıyor. Şebekelerin bu kesintiden donma riski var. Gün aşırı veya daha fazla aralıklarla kesinti olan mahallelerde çamaşır-bulaşık yıkamak, banyo yapmak mesele haline geldi. Mutfakların bulaşıktan geçilmediğini, çamaşır makinalarını çalıştıramadıklarını, banyoda kaldıklarını anlatan Arapgir halkının bu çilesinin gerçek sebebi nedir?

Açıklayın da bilelim…

Türkiye Cumhuriyeti’nin 64. Hükümeti olarak Ak Parti tarafından oluşturulan kabinenin genel anlamdaki özelliğinden değil de, Malatya açısından önemine vurgu yapmak istiyorum.

Haberimizde de yer verdiğimiz gibi 19 yıllık bir beklentinin, özlemin ve aranın sonrasında nihayet Malatya’nın kabinede temsil edildiği bir bakanlık oldu. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı’na Malatya Milletvekili Bülent Tüfenkci getirildi.

Ak Parti’nin 2002 seçimlerinden beri en fazla oy aldığı illerin başında yer alan Malatya’nın, nihayet hatırlanmış olmasının sevincini Malatya halkı hafta başından beri gizleyemiyor. Bunun da, Malatya halkının hakkı olduğunu düşünüyoruz.

Şöyle bir 1980’li yıllara gidip baktığımda, Turgut Özal’ın ANAP’ı ile Malatya’da yüksek yüzdelerde oy alındığını görüyoruz. Bu yüksek oyların karşılığında da Malatya’nın “Bakan” seviyesinde temsil edildiğini biliyoruz. Seçim sonuçlarına o tarihlerden bu yana bir göz atalım isterseniz…

1983 seçimlerinde Malatya’da %53 oranında oy alan ANAP, 1987 seçimlerinde bu oranı %58’e yükseltmişti. Her iki seçimlerde de ANAP, Türkiye’de birinci parti olarak seçimleri geride bırakmıştı.

1991 seçimlerinde ibrenin düşmeye başladığı görüldü. Bu seçimde Doğru Yol Partisi Türkiye genelinde %27’lik oy oranı ile birinci parti olurken, ANAP %24’lük oyla ikinci parti oldu. Ama Malatya yine vefasını gösterdi ve bu seçimde ANAP Malatya’da % 41’lik oy oranı ile yine ilk sıradaydı.

1995 seçimlerinde ise Refah Partisi gerek Türkiye genelinde, gerekse Malatya’da ilk sırada yer alan partiydi. Bu seçimde Malatya’da Refah Partisi %37, ANAP % 22 oy almıştı.

1999’da ise Cumhuriyet Halk Partisi’nin barajı geçemeyişi ve Demokratik Sol Parti’nin sürprizi ile sonuçlanan bir seçim yaşanmıştı. Bu seçimlerde Malatya’da Fazilet Partisi %25, MHP %19’luk bir oyla seçimin galipleri arasında yer almıştı.

2002 yılı ise Ak Parti’nin siyaset sahnesine çıktığı yıl oldu. Türkiye genelinde %34’lük oy oranına karşılık, Malatya’da %50 oranında oy aldı.

Bundan sonraki seçimlerde de tamamen Ak Parti’nin gerek Türkiye genelinde, gerekse Malatya’da birinci parti olarak seçimleri kazandığını görüyoruz.

2007 seçimlerinde Ak Parti Türkiye genelinde %46’lık orana karşılık, Malatya’da %66’lık bir oy aldı.

2011 seçimlerinde yine Ak Parti Türkiye genelinde % 49,9’luk orana karşılık, Malatya’da % 68,5 oranında oyun sahibi oldu.

7 Haziran 2015’de yapılan seçimlerde ise Türkiye genelinde % 40,9’luk orana karşılık, Malatya’da % 58,6 oranında Ak Parti oyu vardı.

Nihayet 1 Kasım 2015 seçimlerinde de Türkiye genelinde %49,5’luk orana karşılık, Malatya’da %67,7’lik bir oranla Ak Parti Malatya’da hep yüksek farkla kazanan parti olarak dikkat çekti.

İktidar partisine bu kadar katkı sunan bir İl’in “Bakan” seviyesinde onure edilmesi için belki geç kalınmış görünüyor. Malatyalı bunu hak etmiyordu ama, geç de kalınsa Malatya’nın artık “Bakan” seviyesinde 64. Hükümet’te temsil edilmesinin iyi değerlendirilmesi gerekir. Bu durum; sorunlarının daha kısa zamanda çözümü yolundaki çalışmaları hızlandıracaktır.

ANAP döneminde Malatya ve özellikle Arapgir’in Metin Emiroğlu ile nasıl bir ivme kazandığını yaşadığımız ve çok yakından bildiğimiz için hükümette “Bakan” seviyesinde temsil edilmenin avantajlarını elbette ki tahmin edebiliyoruz. Üstelik o dönemde Arapgir doğumlu olmayıp, Arapgir eniştesi olarak kabinede görev yapan Adnan Kahveci’nin (ruhu şad olsun), Ali Bozer’in görevlerinde iken ilçemize katkılarını da biliyoruz.

O yüzden, hükümette “Bakan”ı olan Malatya, bu avantajını iyi kullanarak gerek sosyal anlamda, gerekse ekonomik anlamda sorunlarını çözümleme yoluna gitmelidir. Üstelik teşkilattan gelen ve yereldeki sorunları iyi bilen Malatyalı Bakan Bülent Tüfenkci’nin bu konuda Malatya’ya iyi bir hizmet vereceğini düşünenlerdenim. Zira, geriye dönüp baktığımızda makamların gelip geçici olduğunu; ama hizmetlerin unutulmadığını görüyoruz.

Doğrusunu söylemek gerekirse mürekkep kokusu hissetmeden, eline gazeteyi alarak koklayıp doya doya okumadan gazete okudum demek zor. Yıllarını bu mesleğe adamış biri olarak ben elektronik gazetecilikten hoşlanmadım. Ama ne çare ki günün şartları doğrultusunda hareket etmek zorundayız.

Evet, BAKIŞ’ı Malatya ile buluşturduğumuzdan bu yana 11 yıl oldu. Çetin bir kış günü ilk sayısını yayınlarken duyduğumuz heyecanı o günden bu yana hep yaşadık. Malatya’ya objektif bir yayın anlayışı ile basın olarak hizmet etmek, yöremizin sesini duyurmak, sorunlarının çözümüne ortak olmak amacındayız.

Kağıt gazete olarak yayın hayatımızı sürdürürken de elektronik ortamda BAKIŞ vardı. Şimdi ise sadece elektronik ortamda var. O günler bizimle olan, yayınımızı büyük bir zevkle takip eden okurlarımız yine bize güç vererek elektronik ortamda da bizleri takip ediyorlar. Onlara verdikleri bu güçten dolayı teşekkür ediyoruz.

Nice yıllara birlikte ulaşmayı temenni ediyoruz.

O’nun vefatının 6’ncı ayı dolayısiyle İstanbul’daki Ataşehir Malatyalılar Derneği (ATAMAD) bir anma programı düzenledi. Programla ilgili detayları haberimizde okuyacaksınız. Ancak, ben başka bir konuya parmak basmak, okuyucularımızın dikkati çekmek istiyorum. Bu toplantı sonrasında üzerinde durulması gereken konu sadece belli bir kesimden değil, her kesimden konuşmacıların bulunduğu bu toplantıda konuşmaların ana fikri tek cümlede birleşiyordu: “Mevlüt Aslanoğlu’nun eksikliğini hissediyoruz.”

Gerçekten de O’nu tanıyan; O’nun yöresi, memleketi, dostları için fedakârlıklarını bilenler; haksızlıklar karşısındaki duruşuna şahit olanlar; sorunları çözmedeki becerisini takdir edenler olarak eksikliğini hissediyoruz. Arapgirli de hissediyor… Malatyalı da hissediyor… İşadamı da hissediyor… Bürokratı da hissediyor… Muhtarı da hissediyor… İşçisi de hissediyor…. Muhalefeti ve iktidarı ile tüm siyasiler de hissediyor… Çünkü, O’nun Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde özellikle bütçe görüşmelerinde verdiği mücadeleyi, ortaya koyduğu farklı yaklaşımları ve elde ettiği sonuçları görüyorduk. O, muhalefet partisinden olmasına rağmen ses getiriyor, sonuç alıyordu.

Çünkü, kırıcı değil; yapıcıydı. Ayrıştırıcı değil, birleştiriciydi. Kişileri şucu-bucu diye tanımlamıyor; ülkemizin, yöremizin menfaatleri doğrultusunda üstlendiği görevi en iyi bir şekilde yapmanın ve sonuç almanın mücadelesini veriyordu.

Malatya’dan Milletvekili adayı olduğunda “Ben, Ankara’ya gittikten sonra Malatya’ya aylarca gelmeyen; yılda birkaç kez gelip giden Milletvekili olmayacam. Beni belki de her hafta yanınızda göreceksiniz” demişti. Evet, gerçekten de öyle oldu. Seçildikten sonra Malatya’yı hemen hemen her hafta ziyaret etti; oluşan gündem doğrultusunda ilçeleri, köyleri tek tek sırasıyla gezdi, sorunları tespit ederek çözüm üretmeye çalıştı. Kâh devlet desteği alarak; kâh işadamlarından ricacı olarak; kâh Devlet-Vatandaş işbirliği ile inanılmayacak hizmetler gerçekleştirdi. Bunları yaparken de “Bana oy verdin veya vermedin” demedi. Bu tür basit hesaplara girmeyip hizmet etmeye, sorun çözmeye çalıştı. O’nun bu sıklıkta gelmesi diğer milletvekillerine örnek oldu.

Anma toplantısındaki konuşmacılardan AK Parti Malatya Milletvekili Ömer Faruk Öz’ün “Mevlüt Bey’in yaptığı muhalefette ülke menfaatleri noktasında hiç bir olumsuzluk görmedik. Farklı siyasi partilerden olmamıza karşın, çok rahat söyleyebiliyorum, dinleyenlerden saklı bir şeyim yok; Malatyalı AK Parti milletvekillerinden çok Mevlüt Ağabey ile rahat çalışabiliyordum” sözleri son derece önemlidir. Milletvekili Öz konuşmasının son bölümünde de şöyle dedi: ”Mevlüt Aslanoğlu gibi siyasetçilere ihtiyaç var. Mevlüt Aslanoğlu, AK Partililer gibi yaşamıyordu, AK Partililer gibi konuşmuyordu, AK Partililerle çok ortak yönü yoktu; ama AK Partililerle Malatya’nın meselelerini çözme konusunda iyi bir iletişim kurmuştu.”

Evet… Mevlüt Aslanoğlu’nu 6 ay önce 16 Mayıs 2014 Cuma günü bir kalp krizi sonucu ebediyete uğurlamıştık. Her görüşten, her yaştan, her kesimden kendisini sevenlerin katılımı ile cami avlusuna sığmayan binlerce kişinin katıldığı bir uğurlama olmuştu. Şimdi O’nun yokluğunu daha fazla hissediyoruz. Hele hele Arapgir daha fazla hissediyor. O’nun yokluğunu dolduracak kim var derseniz, ben bir cevap veremiyorum. Çünkü yok!

(BU YAZI, ARAPGİR POSTASI GAZETESİ’NİN 21.11.2014 TARİH VE 3126 SAYISINDA YAYINLANMIŞTIR)

İlk iki toplantı bildiğiniz gibi Arapgir’de yapılmıştı. Bu toplantıya ise Divriği ilçesi ev sahipliği yaptı. Divriği’deki bu toplantıya ben de katıldım. Önce ilçeye gidişimizde restore edilen bir tarihi konakta verilen kahvaltı sonrasında ilçedeki tarihi yerleri Divriği Kaymakamı Mehmet Nebi Kaya ile Divriği Belediye Başkanı Hakan Gök grup halinde gezdirerek bilgiler verip ilçeyi tanımamızı sağladı. Gezimiz sırasında detaylı bir şekilde gördüğümüz Ulu Cami’nin muhteşemliği karşısında gerçekten de büyülenmemek mümkün değil. Bir mimarlık şaheseri olan bu yapı 1985 yılında UNESCO tarafından göz ardı edilmemiş ve “Dünya Kültür Mirasları” arasında yer verilmiş. Bu durumu ile de günümüzde Divriği’deki Ulu Cami ayrı bir öneme sahip. Bugüne kadar gidip görmeyenlerin görmeleri, atalarının ne tür şaheserler yaptığını bilmeleri açısından Ulu Cami’nin mutlaka görülmesi gerektiğini özellikle hatırlatmak ve duyurmak istiyorum. Her bir taşındaki emeği, özelliği, ayrıntıyı görmeli, öğrenmeli ve yeni nesillere de anlatmalıyız. Bu milletin yaşadığı ve yaşattığı medeniyetin ayrıntıları işte bu tür eserlerde gizli diye düşünüyorum.

Çalıştay kapsamında yer alan ilçelerimizden Divriği, tarihi geçmişi ve yapıları bakımından önemli bir ilçe. Bu tarihi yapıların bir çoğunun restore edilmiş olması da sevindirici bir olay. Ancak, restore edilen eserlerin, özellikle de konakların biraz özüne bağlı kalmadan yenilendiğini buradan bir eleştiri olarak belirtmek istiyorum. Binaların pencereleri, pencere kolları, ısıtma sistemleri geçmişle çelişir bir durum sergilemiş. Keşke bu özelliklere de dikkat edilseydi. Yine de binaların yıkılmadan kurtarılması, günümüze kazandırılması nedeniyle emeği geçenleri tebrik ediyoruz.

Belediye Başkanı Hakan Gök’ün ilçe hakkında bilgi verirken bir sözü dikkatimi çekti. Divriği’de işsizlik sorunu olmadığını söyledi. Demir madenlerinin ilçede olması işsizliği önlediği gibi, artı değerler de katmış. Çünkü 2.500 kişinin madende çalıştığı belirtildi. Bu kişilerin ilçede konaklaması, bu ilçede harcama ve yatırım yapması, alış-verişini bu ilçede yapıp esnafa kazandırmasının yanında, maden şirketlerinin nakliyecisinden tutun da daha farklı sektörlerdeki esnaf gruplarına sağladığı imkânları da düşünürsek Divriği’nin ekonomik açıdan son derece iyi olduğunu söyleyebiliriz. Bir de, yılda 60 bin kişinin ilçeyi gezmeye geldiğini öğrenince ilçedeki ekonomik girdinin hem kurumları, hem de vatandaşı mutlu ettiğine hak veriyoruz. Zira, Belediye Başkanı muhalefet partisinden olmasına rağmen borçsuz bir belediye olduğunu belirtiyor.

Divriği’den bu kadar bahsettikten sonra Kültür ve Turizm Çalıştayı’ndan da biraz söz edelim. Daha önceki yazımda da belirtmiştim, 4 İL’i ve 6 İLÇE’yi bünyesinde toplayan bu birliktelik önemlidir, hem de çok önemlidir. Bununla birlikte aynı amaç uğruna üç ayrı partiden göreve gelen Belediye Başkanları’nın da bu birliktelikte yer alması ve aynı taşın altına ellerini koymaları da çok önemlidir.

Bu çalıştayda amaç bellidir; “YÖREMİZİ KALKINDIRMAK VE TANITMAK…” Gerçekleşen birliktelik bu amaç içindir. Toplantıda önemli bir konuya vurgu yapıldı. Divriği Belediye Başkanı Hakan Gök bu konuda “Kurumsal bir yapıya gitmeliyiz. Tek başımıza bir şey yapamayız, ama birlikte çok şey yaparız” dedi. Arapgir Belediye Başkanı Haluk Cömertoğlu havzanın birlikteliğinin sağlanması gerektiğini söyleyip “Birbirimize bile kapalı olan kapılarımızı açıp, güzel sonuçlarını almalıyız” diye ekledi. Kemaliye Kaymakamı Alper Çiftçi bu 6 ilçenin farklı özellikleri olduğuna dikkat çekip “Kiminin doğası, kiminin tarihi değerleri, kiminin ürünleri önem taşıyor. Farkındalığımızı ortaya koymalıyız” şeklinde düşüncelerini anlattı.

Divriği toplantısının son bölümünde ise; bu tür çalışmaların uzmanı, turizmci, plancı Tavit Köletavitoğlu’nun tespitleri umut vericiydi. Çalışmaların belli bir aşamaya gelmiş olmasından heyecan duyduğunu belirterek önerilerini sundu. Bu öneriler doğrultusunda şu anda çalışmalar yapılıyor ve 5 Aralık’ta Ağın’daki dördüncü toplantıya kadar ilçeler envanterlerini hazırlayıp, bu çalıştayda kurumsallık oluşturulması yönünde çalışmalar yapıyorlar.

Ben, ilk kez katılmama rağmen son derece umutluyum. Mütevazi bir ortamda, yöremizin kalkındırılmasına yönelik bir amaç uğruna atanmışıyla, seçilmişiyle, sivil toplum örgütleriyle, vatandaşıyla herkesin bu birlikteliğin içinde olması hepimizi de umutlandırmalı. Özellikle, her ilçede oluşturulacak “Çalışma Grupları”nın içine sivil toplum kuruluşlarından ve ilçedeki kanaat önderlerinden daha fazla katılımcı alarak bu yapıyı güçlendirirsek örnek bir çalışmanın ortaya çıkmasını hızlı bir şekilde gerçekleştirmiş oluruz.

(BU YAZI, ARAPGİR POSTASI GAZETESİ’NİN 07.11.2014 TARİH VE 3124 SAYISINDA YAYINLANMIŞTIR)

Bu gezilerimizden birini Darende’ye gerçekleştirdik. Yazımın konusu da bu olacak zaten.

Sabah erken yola koyulduk, Darende’ye gittiğimizde ilçe son derece kalabalıktı. Cuma günü idi, belki de ondandı bu kalabalık. Ama o kalabalık ilçeye ayrı bir hareket getiriyordu. Bu hareket, bu kalabalık dolayısiyle de ilçeye ekonomik bir katkı kuşkusuz sağlıyordur.

İnanç Turizmi’nin halkalarından biri olarak değerlendirirsek Somuncu Baba Külliyesi Darende’nin tanıtımı ve gelişmesinde önemli bir etken. Ankara yolu olarak bildiğimiz, doğu-batı arasında ulaşımı sağlayan yolun ilçenin içinden geçmesi de artı bir etken olunca Darende’nin şansı elbette ki artmış. Somuncu Baba Vakfı’nın ilçede yaptığı yatırımların kalitesi ise tartışılamaz. Külliye çevresinde camisi ile, müzesi ile, dinlenme alanları ile, gezinti yolları ile, ilçeyi tanıtan ve hatıra türü alınabilecek kitap ve eşyaların satış yerleri ile, abdest alma yerleri ve tuvaletleri ile son derece modern bir şekilde planlanmış ve inşa edilmiş. Bu hizmetleri gerçekleştiren ve ilçeye kalite kazandıran bu güzellikler için emeği geçenleri kutluyoruz. Bence, laf olsun diye değil, örnek olsun diye yapılmış; gerçekten de örnek hizmetler bunların hepsi.

“Beş Belde” esprisi vardır bilirsiniz. Arapgirli Koca Ragıp Paşa’nın söylediği bu söz tarihe geçmiş bir sözdür. “Olamazsın beş beldenin birinden. Arapgir’den, Darende’den, Eğin’den, Divriği’den, Gürün’den…” şeklinde bir sözdür bu. Koca Ragıp Paşa’nın tarihe geçmiş bu sözü gurur ifade eden bir değerlendirmedir.

Bu sözde adı geçen ilçeler arasındaki Darende ile Arapgir’in de benzer özellikleri vardır. Tarihi eserlerin çokluğu bakımından, doğal güzellikler bakımından iki ilçe oldukça iyi bir konumdadır. Ama Darende bu fırsatları iyi kullanırken, Arapgir bunları maalesef kullanamamıştır.

Mesela, Arapgir’in Ömer Baba Külliyesi de Darende’nin Somuncu Baba Külliyesi gibi olamaz mı?

Zaman zaman Arapgir Postası’nda Ömer Baba ile ilgili çeşitli mankıbelere yer veriyoruz. Son olarak da geçen sayımızda yazarlarımızdan Çetin Özdemir, Ömer Baba’yı tanıtan bir yazı kaleme almıştı. Böylesine önemli bir şahsiyete sahip olan Arapgir’in bu değerinin tanıtımı, yaşadığı ve mezarının bulunduğu alanın düzenlenmesi, ziyaretçilere açık hale getirilmesi gerekir. Bunun için kapsamlı bir proje hazırlanarak uygulamaya konulması Arapgir’e de son derece önemli katkılar sağlar.

Önceki yıllar bununla ilgili olumlu düşünceler, olumlu değerlendirmeler vardı, hatta olumlu gelişmeler olacağını duyuyorduk. Fakat henüz bir gelişme kaydedilmediğini öğrendik.

Sadece bu değil. Onar’daki Şeyh Hasan Onar Külliyesi, Kemaliye ilçemize bağlı olsa da hemen ilçemizin yanı başında olan Ocak köyündeki Hıdır Abdal Sultan Külliyesi, yine ilçemizdeki Ermeni vatandaşlarımızın ibadetlerini yaptıkları kiliselerin varlığını düşünürsek bunlar yöremize inanç turizmi açısından önemli kazanımlar sağlayacak değerlerdir. Bunları gündeme taşımak, tanıtmak, düzenleme ve imarını yaparak bu potansiyelin demokratik, laik Türkiye Cumhuriyeti’nin temel esasları çerçevesinde ele alınması ve değerlendirilmesi Arapgir’e çok şey kazandırır. Dünya turizm potansiyelinde inançla ilgili seyahatlerin payının giderek arttığını yapılan açıklamalardan öğreniyoruz. Onun için hem var olan bu değerlerimizin tanıtılması, hem de ekonomik açıdan ilçemize girdi sağlanması bakımından bu konu son derece önemlidir.

(BU YAZI, ARAPGİR POSTASI GAZETESİ’NİN 24.10.2014 TARİH VE 3122 SAYISINDA YAYINLANMIŞTIR)