TİPSİZLİKTEN CEZA ALINABİLİR Mİ?

İyi hâl indirimi, yargılamalardaki temel unsurlardan biri. Hâkim takdirinde olan bu uygulamada, hangi hallerde cezanın ne kadar indirileceği kanunlarda açık olarak belirtiliyor. Amaç ceza alan sanığın ıslahı, topluma kazandırılması ve bu suçu tekrarlamamasının sağlanması gibi gerekçelerle açıklanıyor.

Ama üniversite öğrencisi Özgecan Aslan’ın vahşice öldürülmesinin de yarattığı hassas ortamda kamuoyuna yansıyan uygulamalar, hem vicdanları yaraladığı hem de failleri cesaretlendirdiği yönünde tartışmalara da sebep oluyor. Tıpkı hukukçular gibi, vatandaşlar da iyi hal indirimine ağır eleştiriler yöneltiyor.

Mustafa Uyar’ın naklettiği bir yaşanmış hikaye bize bunun olduğunu kanıtlamaktadır. Mustafa Bey yaşadığı olayı şöyle anlatıyor. Fakülte bittikten sonra (1976) Sultanahmet adliyesinde avukatlık stajına başladım. 3.Asliye Ceza Mahkemesinde, kürsünün yanına yerleştirilen sandalyede duruşmaları izliyorum.

Üniversite öğrencisi genç, ruhsatsız silah taşımaktan yargılanıyor, savunmasında malum öğrenci olayları nedeniyle can güvenliği için taşıdığını söyledi. Sabıkası yok, iyi giyimli, tranşlı, temiz yüzlü genç, neticeten 10 ay hapse mahkum oldu, ancak, yargıç, bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından cezanın ertelenmesine karar verdi.

Birkaç dava sonra, yine bir ruhsatsız silah bulundurmadan sanık, hemen hemen aynı yaşlarda başka biri geldi. Ancak bu çok kötü giyimli, saçı başı bir birine karışmış, yüzünde yara izi bulunan, kaldırımda görseniz, bulaşmamak için yönünüzü değiştireceğiniz bir tip. Önceki ile benzer bir savunma yaptı. Sabıkası yok. Bu da, neticeten 10 ay hapse mahkum oldu. Ancak, yargıç, bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından erteleme talebinin reddine karar verdi. Sonuç olarak, ikinci sanık, aynı suçtan tipsizlik nedeni ile 10 hapis yedi.